Lezerreacties

Kale herfst is door LEEFWIJZER.nl site van en voor mensen met een handicap of een chronische ziekte verkozen tot boek van de maand november 2005.

Het is vast geschreven op gerecycled papier, van uienschillen dan. Ik moet steeds huilen, zo herkenbaar.
Fred B.

Nou moet ik vreselijk eerlijk zijn: toen ik eraan begon dacht ik dat het een draak zou zijn. En dat is het niet. Ik heb het geboeid gelezen. De structuur, in e-mails, is een vondst, en de schrijfstijl sluit daar heel mooi bij aan.
Detail nog: ik liet het boek zien aan een vriend die grafisch vormgever is. Die was vol lof - hoor je het nog eens van een deskundige!
Willem

Hoi, het boek ligt hier op tafel en de kaft alleen is al de moeite waard!
Lieke

Alles goed hier, je boek uitgelezen op de heenreis in het vliegtuig, geweldig, komt goed over.
Corine

Tjonge Anne-Marie, wat heb jij een goed boekje geschreven zeg en Wijnand, wat ziet het er mooi en verzorgd uit. Mijn complimenten. Ik was van plan eerst het boek uit te lezen waar ik aan bezig was, maar ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en ben er gisteravond aan begonnen en heb het toen maar gelijk uitgelezen. In het begin zat ik me af te vragen of mijn interesse bij het lezen niet voortkwam uit het feit dat ik jullie kende. Hoe goed verwoord ook, voor iemand als ik die al jaren verhalen lees over hoe de wereld instort als je kanker krijgt , was dit niet opzienbarend. Maar gaandeweg, en vrij snel, verdween die vraag. Ik raakte steeds meer geboeid. Het werd individueler, persoonlijker, maar toch onpersoonlijker: het werd voor mij meer Emily, minder Anne-Marie. Goed geschreven, met veel gevoel, zonder melodramatisch te worden. Prima.
Arne

Joop heeft het afgelopen zaterdag in 1 ruk uitgelezen en vond het ERG goed. Ik ben pas op een kwart (lees niet zo snel als hij en heb te weinig tijd voor 1 ruk ...) maar vind het echt geweldig goed geschreven. Zo herkenbaar, al was het bij ons ook zo anders, sommige dingen/gevoelens zijn exact hetzelfde. Ik ga weer verder ...
Saskia

Gisteren ... begon ik spontaan in je boek te lezen. Ik ben geen grote lezer, omdat ik waarschijnlijk sneller schrijf dan lees, maar je boek, als je een keer begint, leg je niet zomaar weer opzij. Het is intrigerend, doordat je als lezer benieuwd ben naar de volgende openbaring – enigszins voyeuristisch wellicht. Er zit ook behoorlijk veel tempo in je stijl. Wel bespiegelingen, geen lange uitwijdingen. Het is in ieder geval heel bijzonder.
Pavel

Lieve Anne-Marie, je boek ziet er prachtig uit en voelt - dit bedoel ik letterlijk- goed. Over de inhoud hebben wij al gesproken; mooi, direct, ontroerend.
Ans

Het is een bijzonder boek en het geeft goed weer door wat voor hel je gaat bij "kanker voor twee"! Liefde en vriendschap voor elkaar is zo intens en dat heeft beide er door heen getrokken.
Jacqueline

Uit het blad OverLeven van KWF Kankerbestrijding: Emily durft daarbij ook haar eigen gevoelens ruimte te geven: 'Ook mijn toekomst verandert. Ook ik heb kanker!'